Μύθοι και πραγματικότητα

ΜΥΘΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: Το παθητικό κάπνισμα είναι απλώς μία ενόχληση

• ΛΑΘΟΣ! Δεν είναι μόνο ενόχληση. Είναι ένας κίνδυνος για την υγεία. Προκαλεί
τουλάχιστον 200.000 θανάτους το χρόνο μόνο στα εργασιακά περιβάλλοντα (ποσοστό 14%
επί όλων των θανάτων που σχετίζονται με την εργασία και προκαλούνται από νόσους) και
2,8% επί όλων των καρκίνων του πνεύμονα. Πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς εργάζονται
στους τομείς της εστίασης, της διασκέδασης και των υπηρεσιών, ωστόσο το πρόβλημα
μπορεί να υφίσταται σε οποιαδήποτε θέση εργασίας.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Προκειμένου να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους, η βιομηχανία
και οι υποστηρικτές της θα παραπέμψουν σε απαρχαιωμένες μελέτες, ορισμένες από τις
οποίες χρηματοδοτήθηκαν από την ίδια τη βιομηχανία ή θυγατρικούς της οργανισμούς και
οι οποίες συμπεραίνουν ότι δεν υπάρχουν επαρκείς επιστημονικές αποδείξεις που να
επιβεβαιώνουν ότι το κάπνισμα είναι επικίνδυνο.

ΜΥΘΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ: Οι οικειοθελείς συμφωνίες προσφέρουν την "ευχέρεια επιλογής" ώστε
να συμβιούν οι καπνιστές με τους μη καπνιστές

• ΛΑΘΟΣ! Οι οικειοθελείς συμφωνίες που επιζητούν την ανοχή των μη καπνιστών δεν είναι αποτελεσματικές όσον αφορά την προστασία του κοινού από τους κινδύνους του παθητικού καπνίσματος, ενώ παράλληλα συνιστούν εμπόδιο στην καθιέρωση πραγματικά αποτελεσματικών μέτρων προστασίας.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Η "ευχέρεια επιλογής", όπου οι καπνιστές και οι μη καπνιστές ζουν αρμονικά, υπήρξε μία από τις ισχυρότερες εκστρατείες μάρκετινγκ της καπνοβιομηχανίας. Η τελευταία ισχυρίζεται ότι η προσέγγιση αυτή προάγει την ανοχή και απαιτεί τη συμβίωση καπνιστών και μη καπνιστών στους ίδιους χώρους. Σε χώρες καιπεριοχές όπως η Φινλανδία, η Ιρλανδία, η Ν. Ζηλανδία, η Ουρουγουάη, η Καλιφόρνια και αλλού, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα οικειοθελή μέτρα δεν προστατεύουν επαρκώς τη δημόσια υγεία και, κατά συνέπεια, επέλεξαν να θεσπίσουν νομοθεσία για απαλλαγή από τον καπνό.

ΜΥΘΟΣ ΤΡΙΤΟΣ: Τα συστήματα εξαερισμού προστατεύουν τους μη καπνιστές από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα.

• ΛΑΘΟΣ! Η βιομηχανία έχει προωθήσει την εγκατάσταση και χρήση ακριβών συστημάτων και εξοπλισμού εξαερισμού, σε μία απόπειρα να συμβιούν καπνιστές και μη καπνιστές στους ίδιους εσωτερικούς κλειστούς χώρους. Αυτή είναι μία τακτική ώστε να αποφύγει η βιομηχανία την καθιέρωση αυστηρών απαγορεύσεων. Εντούτοις, ο εξαερισμός δεν είναι μόνο πολύ ακριβός, αλλά και δεν αποδίδει: μόνο τα 100% απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα προστατεύουν το κοινό από την έκθεση στον καπνό.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Ο καπνός περιέχει και σωματίδια και αέρια. Τα συστήματα εξαερισμού δεν μπορούν να απομακρύνουν όλη την σωματιδιακή ύλη και σίγουρα όχι τα αέρια. Επιπλέον, πολλά σωματίδια εισπνέονται ή επικάθονται στα ρούχα, τα έπιπλα, τους τοίχους, τα ταβάνια κ.λπ. προτού ο εξαερισμός μπορέσει να τα απομακρύνει. Παρά το ότι η αύξηση του ρυθμού εξαερισμού μειώνει τη συγκέντρωση των μολυντών εσωτερικών χώρων, συμπεριλαμβανομένου του καπνού, θα απαιτούνταν ρυθμοί εξαερισμού πάνω από 100 φορές μεγαλύτεροι από τα κοινά δεδομένα μόνο και μόνο για να ελεγχθεί η οσμή. Ακόμη μεγαλύτεροι ρυθμοί εξαερισμού θα απαιτούνταν για την εξάλειψη των τοξινών, που είναι
και η μόνη ασφαλής επιλογή για την υγεία. Προκειμένου όμως να εξαλειφθούν οι τοξίνες
του παθητικού καπνίσματος από τον αέρα, θα απαιτούνταν τόσες πολλές ανταλλαγές
αερίων που θα ήταν ανεφάρμοστο, άβολο και οικονομικά αδύνατο.

ΜΥΘΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ:Τα απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα δεν Θα λειτουργήσουν ποτέ.

• ΛΑΘΟΣ! Τα απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα υποστηρίζονται ευρέως τόσο από
καπνιστές όσο και από μη καπνιστές και, εφόσον επιβληθούν με ορθό τρόπο, αποτελούν
τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο προστασίας των ανθρώπων από την έκθεση στο παθητικό
κάπνισμα. Επιπλέον, τα απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα υποστηρίζουν τους καπνιστές που θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα, καθιστώντας ευκολότερη την απόφασή
τους να διακόψουν και να απέχουν από το κάπνισμα.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Επιστημονικά στοιχεία από χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ν. Ζηλανδία, η Νορβηγία και η Σκοτία, καθώς και από πόλεις, όπως το Σαν Φρανσίσκο, το Ελ Πάσο, η Βοστόνη και η Ν. Υόρκη στις ΗΠΑ, δείχνουν ότι τα απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα είναι λειτουργικά, τα υποστηρίζει το κοινό και τα επίπεδα συμμόρφωσης προσεγγίζουν το 100% όταν υπάρχουν σωστοί μηχανισμοί επιβολής.

ΜΥΘΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ: Τα απαλλαγμένα από καπνό περιβάλλοντα έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένη επιχειρηματική δραστηριότητα σε εστιατόρια και παμπ.

• ΛΑΘΟΣ! Ανεξάρτητες μελέτες στον Καναδά, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τη Νορβηγία και σε πόλεις, όπως το Ελ Πάσο και η Ν. Υόρκη, δείχνουν ότι κατά μέσο όρο η επιχειρηματική δραστηριότητα παραμένει στα ίδια επίπεδα ή ακόμη και αυξάνεται μετά την απαγόρευση του καπνίσματος.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Μολονότι καμία μεμονωμένη ανεξάρτητη και ακριβής μελέτη δεν έχει αποδείξει ότι η απαγόρευση του καπνίσματος έχει αρνητικά αποτελέσματα για την οικονομία, η καπνοβιομηχανία θα προσπαθήσει να πείσει τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων
και τους υπευθύνους για τη χάραξη πολιτικής για το αντίθετο, στηρίζοντας τους
ισχυρισμούς της με μεροληπτικές μελέτες που δεν είναι ακριβείς στην ανάλυσή τους και
διαδηλώνοντας μέσω ομάδων πίεσης, έτσι ώστε να καθυστερήσει ή και να αποτραπεί η
αντικαπνιστική νομοθεσία.

ΜΥΘΟΣ ΕΚΤΟΣ:Η απαγόρευση του καπνίσματος παραβιάζει τα δικαιώματα και την ελευθερία επιλογής των καπνιστών

• ΛΑΘΟΣ! Η απαγόρευση του καπνίσματος δεν αφορά στην παραβίαση δικαιωμάτων.
Αφορά στην προστασία της υγείας των ανθρώπων.
• ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ: Πρέπει να θυμόμαστε αφενός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν
καπνίζουν και αφετέρου ότι οι περισσότεροι καπνιστές θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα. Πολλοί καπνιστές δεν καπνίζουν από επιλογή, αλλά εξαιτίας του εθισμού που προκαλεί η νικοτίνη μέσα απ’ όλα τα προϊόντα καπνού. Το δικαίωμα ενός ανθρώπου να αναπνέει αέρα χωρίς δηλητήρια προηγείται του δικαιώματος των καπνιστών να καπνίζουν σε δημόσιους χώρους και να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία όλων των άλλων. Αυτό δεν έχει σχέση με τη συμβίωση ή με την ελευθερία χρήσης ενός νόμιμου προϊόντος. Έχει όμως σχέση με το πού μπορεί να καπνίσει κανείς, έτσι ώστε να μην θέτει σε κίνδυνο την υγεία των άλλων.

Παθητικό κάπνισμα

Παθητικό κάπνισμα
Άτομο που αναπνέει καπνό ενώ δεν καπνίζει ο ίδιος αποκαλείται παθητικός καπνιστής, ακούσιος ή έμμεσος καπνιστής.
Μη καπνιστές / παθητικοί καπνιστές αναπνέουν τον καπνό από το τσιγάρο που καίγεται και επίσης αυτόν που εκπνέεται από καπνιστή.
85% του καπνού τσιγάρων σε ένα δωμάτιο οφείλεται στην καύση του τσιγάρου και περιέχει υψηλή συγκέντρωση τοξινών.
Παθητικοί καπνιστές μπορεί να έχουν άμεσες ενοχλήσεις όπως ερεθισμό στα μάτια, πόνο στο λαιμό και ζαλάδα.
Οι παθητικοί καπνιστές εκτίθενται σε αυξημένο κίνδυνο για μια σειρά από ασθένειες που συνδέονται με το κάπνισμα.
Σχεδόν τα μισά παιδιά εκτίθενται στο παθητικό κάπνισμα στο σπίτι.
Ο παθητικός καπνιστής διατρέχει κίνδυνο μολύνσεων του αναπνευστικού όπως βρογχίτιδα, πνευμονία κλπ.
Οι παθητικοί καπνιστές μπορεί να προσβληθούν :
1. μείωση της λειτουργίας των πνευμόνων
2. ανάπτυξη σοβαρών συμπτωμάτων άσθματος
3. μόλυνση μέσου ωτός
4. καρδιοαγγειακές βλάβες
5. προβλήματα συμπεριφοράς
6. προδιάθεση σε χρόνιες ασθένειες, όπως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και καρκίνο στους ενήλικες.

Έχουμε το δικαίωμα να αναπνέουμε καθαρό αέρα, χωρίς την βλαβερή και ερεθιστική ρύπανση από τον καπνό του τσιγάρου. Αυτό το δικαίωμα ως φυσικό, είναι επικρατέστερο έναντι του επίκτητου δικαιώματος των καπνιστών

http://www.cancer-society.gr/
Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία

Παθητικό κάπνισμα ...εξ αποστάσεως!

Ακόμα και αν οι γονείς καπνίζουν έξω από το σπίτι, τα παιδιά συνεχίζουν να εκτίθενται στην νικοτίνη! Οι κίνδυνοι του παθητικού καπνίσματος δεν φαίνεται να εξαλείφονται για τα παιδιά ακόμα και όταν οι γονείς τους έχουν αποφασίσει να μην καπνίζουν μέσα στο σπίτι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα...!
Η νικοτίνη, σημαντικό συστατικό του εκπνεόμενου καπνού, μπορεί να ανιχνευθεί στη σκόνη, αλλά και τον αέρα, μέσα στα σπίτια των καπνιστών, ακόμα και αν οι τελευταίοι δεν καπνίζουν μέσα σε αυτά.
Ο καπνός ταξιδεύει μαζί σας όταν επιστρέφετε στο σπίτι!
Τα παιδιά σε σπίτια όπου υπάρχουν ίχνη νικοτίνης έχουν μέχρι και οκτώ φορές μεγαλύτερη ποσότητα νικοτίνης στον οργανισμό τους από τα παιδιά των μη-καπνιστών.
Αν και τα επίπεδα νικοτίνης είναι αρκετά χαμηλά, σε σχέση κυρίως με τα παιδιά των οποίων οι γονείς επιλέγουν να καπνίζουν μέσα στο οικογενειακό σπίτι, δεν παύουν να είναι ανησυχητικά, σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας Georg Matt του κρατικού πανεπιστημίου της Καλιφόρνια.
Ο κυριότερος παράγοντας -εκτός της τάσης μίμησης των ανηλίκων- είναι ότι η νικοτίνη που εισέρχεται στον οργανισμό αθροίζεται με τις ήδη υπάρχουσες ποσότητες, γεγονός το οποίο κάνει επίσης τα παιδιά πιο επιρρεπή στο κάπνισμα.
Εκτός όμως αυτού του προβλήματος, τα αυξημένα επίπεδα της ουσίας στον οργανισμού μπορούν να προκαλέσουν και σχετικά προβλήματα, όπως το βρεφικό σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου ή το άσθμα.
Αόρατη απειλή
Όσο προσεκτικοί και αν είναι οι γονείς, τα στοιχεία του καπνού «ταξιδεύουν» στα
μαλλιά και τα ρούχα τους όταν εκείνοι επιστρέφουν στην «εστία», σύμφωνα με τον
καθηγητή Matt.Τα μόρια τότε μπορούν να απελευθερωθούν στον αέρα, καθώς ο καπνιστής κρεμάει τα ρούχα του, ή χτενίζει τα μαλλιά του.
Όσοι γονείς πιστεύουν ότι προστατεύουν πλήρως τα παιδιά τους όταν καπνίζουν έξω από το σπίτι μόνο, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσουν. Το αποτέλεσμα είναι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας να είναι εκτεθειμένα στις βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος, ακόμα και αν ο καπνιστής θεωρεί ότι έχει λάβει τα κατάλληλα «προληπτικά μέτρα».
Τα νήπια είναι η ομάδα εκείνη του πληθυσμού που κινδυνεύει περισσότερο στην
προκειμένη περίπτωση, καθώς περνούν στο σπίτι το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, αλλά και με δεδομένο ότι έχουν το συνήθειο να βάζουν στο στόμα τους αντικείμενα όπου πιθανότατα υπάρχει σκόνη «μολυσμένη» με τα στοιχεία νικοτίνης.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Matt, η σκόνη -καθώς τις περισσότερες φορές απλά ανακινείται αλλά δεν καθαρίζεται- ίσως παραμείνει σε χαλιά ή κουρτίνες ακόμα και μετά το πέρας πολλών μηνών.
Όπως δήλωσε στον δικτυακό τόπο του περιοδικού Nature, ο καθηγητής, η έρευνα της
ομάδας του υποδεικνύει ότι οι γονείς μπορούν να προφυλάξουν τα παιδιά τους από το
παθητικό κάπνισμα αν εξασκούν τη συνήθειά τους έξω από το οικογενειακό σπίτι.
«Όμως θα έκαναν λάθος (οι γονείς) αν πίστευαν ότι αυτό θα προστατεύσει πλήρως τα
παιδιά τους από την έκθεση (στον καπνό)» ήταν τα λόγια του ίδιου.
Ύπουλος καπνός
Η επιστημονική ομάδα του καθηγητή ερεύνησε τα σπίτια 49 οικογενειών με παιδιά
ηλικίας κάτω του ενός έτους.Τα δεκαπέντε από αυτά ανήκαν σε μη καπνιστές. Από τα υπόλοιπα, κάποιον οι ιδιοκτήτες συνήθιζαν να καπνίζουν και μέσα στο σπίτι και κάποιων άλλων όχι.
Οι ειδικοί υπολόγισαν τα ποσοστά νικοτίνης τόσο στα ούρα των βρεφών, όσο και σε
δείγματα αέρα και σκόνης από το παιδικό υπνοδωμάτιο αλλά και το καθιστικό.
Οι απόγονοι των καπνιστών είχαν τα υψηλότερα επίπεδα νικοτίνης στον οργανισμό τους, έως και οχτώ φορές υψηλότερα από εκείνα των παιδιών των άλλων καπνιστών και έως και 14 φορές υψηλότερα από τα αντίστοιχα επίπεδα στον οργανισμό των παιδιών των οποίων οι γονείς δεν καπνίζουν.
Το ίδιο «μοντέλο» ακολούθησαν και τα επίπεδα νικοτίνης στα δείγματα σκόνης και αέρα. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι η νικοτίνη δεν είναι παρά σύνθεση από περίπου 4000 χημικές ουσίες. Στις περιπτώσεις που βρέθηκαν δείγματα νικοτίνης, δεν ήταν αυτή το μοναδικό βλαβερό χημικό στοιχείο που αποκάλυψε η έρευνα.
Πάντως, αν και υπάρχουν σχετικές θεωρίες, δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί πλήρως ο τρόπος με τον οποίο εισέρχεται η νικοτίνη στα σπίτια των καπνιστών.
Σίγουρα, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις για να υποστηριχθεί η θεωρία των ρούχων
-«φορέων», όμως οι γονείς μάλλον είναι οι «ένοχοι».
Εξ αρχής υπήρξαν αρκετοί που παραδέχτηκαν ότι καπνίζουν κατά καιρούς μέσα στο σπίτι τους. Εκτός αυτών όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς θα πρέπει να υπάρχει και ένα ποσοστό που, αν και ακολουθεί την ίδια πρακτική, δεν το παραδέχτηκε.
Επίσης, υπάρχει ακόμα και η πιθανότητα η «μολυσμένη σκόνη» να είχε παραμείνει μέσα σε ένα σπίτι από τους προηγούμενους ενοικιαστές (ή ιδιοκτήτες) αν εκείνοι συνήθιζαν να καπνίζουν μέσα σε αυτό.


Nature.com
PATHFINDER

Κάπνισμα: STOP στη στιγμή!

Όπως υποστηρίζει πρόσφατη έρευνα, οι παρορμητικές απόπειρες να κόψει κάποιος το κάπνισμα είναι πιο πιθανό να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα από ότι οι προγραμματισμένες προσπάθειες.
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο College του Λονδίνου πήραν συνεντεύξεις από 1.900 καπνιστές και πρώην καπνιστές σχετικά με τις απόπειρές τους να το κόψουν, όπως αναφέρεται στην επιστημονική έκδοση British Medical Journal.

Από τις συνεντεύξεις προέκυψε ότι τα 2/3 των καπνιστών που ξαφνικά διέκοψαν τη βλαβερή αυτή συνήθεια, κατάφεραν να μην καπνίζουν τουλάχιστον για 6 μήνες, ενώ από αυτούς που είχαν προγραμματίσει με λεπτομέρειες τη διακοπή λιγότεροι από τους μισούς είχαν το ίδιο αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με την έρευνα, τα άτομα που ακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα για τη διακοπή, πιθανά ένιωθαν λιγότερο αποφασισμένοι να κόψουν το κάπνισμα.

Η θεωρία βασίζεται στην ιδέα ότι πριν από τη διακοπή, οι καπνιστές βιώνουν διαφορετικά επίπεδα κινητοποίησης που οδηγούν τελικά στην απόφασή τους να κόψουν το κάπνισμα.

Τα κίνητρα για τη διακοπή είναι πιθανότατα πιο έντονα στα άτομα αυτά που λαμβάνουν άμεση δράση ενώ φαίνεται να μην έχουν την ίδια ένταση στους καπνιστές που σκοπεύουν να το κόψουν «κάποια στιγμή στο μέλλον».

Στην εν λόγω έρευνα, το 65% των μη προγραμματισμένων προσπαθειών ήταν επιτυχημένες για τουλάχιστον 6 μήνες. Το ποσοστό αυτό συγκρίνεται με μόλις 45% στους καπνιστές που είχαν προγραμματίσει τη διακοπή.

Η κοινή αντίληψη είναι ότι ο καλύτερος τρόπος για να κόψει κανείς το κάπνισμα είναι να περάσει από διάφορα στάδια – να το σκεφτεί, να το προγραμματίσει και μετά να το κάνει.

Oι ερευνητές ωστόσο τονίζουν ότι τα ευρήματα της μελέτης τους δεν υποθέτουν ότι η προγραμματισμένη διακοπή δεν είναι αποτελεσματική.

Θεραπεία

Ο επικεφαλής της έρευνας Robert West σημειώνει: "Τα αποτελέσματα αυτά δεν σημαίνουν ότι θα πρέπει να προτρέψουμε τους καπνιστές να κόψουν το κάπνισμα χωρίς να έχουν κάποιο πρόγραμμα στο μυαλό τους, μας δείχνουν όμως πολλά στοιχεία για την πνευματική κατάσταση του καπνιστή που πράγματι θέλει να απαλλαγεί από αυτή τη συνήθεια.

"Η δυσαρέσκεια που νιώθει κάποιος επειδή είναι καπνιστής δημιουργεί πίεση στο άτομο. Όταν αυτή η πίεση είναι πολύ έντονη, ακόμα και η παραμικρή αφορμή μπορεί να προκαλέσει τον καπνιστή να αποφασίσει ότι έφτασε η στιγμή να το κόψει.

"Αν η απόφαση αυτή δεν πρόκειται να υλοποιηθεί αμέσως αλλά κάποια στιγμή στο μέλλον, αυτό σε πολλούς καπνιστές υποδηλώνει μικρότερη επιθυμία και ασθενέστερη δέσμευση απέναντι στην απόφασή τους για διακοπή."

Ο Jean King, επικεφαλής του ινστιτούτου Cancer Research της Βρετανίας στον τομέα του ελέγχου καπνίσματος, σχολιάζοντας τα ευρήματα αυτά είπε: "Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η έρευνα γιατί δείχνει ότι κάθε άνθρωπος ενεργεί διαφορετικά.

"Όπως φαίνεται, κάποιοι μπορούν να κόψουν το κάπνισμα από μια στιγμιαία παρόρμηση και αυτό είναι πολύ θετικό γι αυτούς. Άλλοι ωφελούνται περισσότερο από ένα προγραμματισμένο …ραντεβού.

"Και στις δύο περιπτώσεις, οι καπνιστές μπορούν πάντα να ζητούν τη βοήθεια ειδικών γιατρών και συμβούλων για να πετύχουν στην προσπάθειά τους να απαλλαγούν από τη συνήθεια του τσιγάρου."

BBC News

PATHFINDER 27 Ιαν. 06